مقررات سرمايه‎گذارى در مناطق آزاد تجارى ـ صنعتى

مقررات سرمايه‎گذارى در مناطق آزاد تجارى ـ صنعتى
 
تصويب‎نامه شماره 33432/ت 22 ک 16/3/1373

ماده 1 ـ در اين تصويب‎نامه واژه‎هاى زير به جاى عبارت‎هاى مشروح مربوط به کار مى‎رود:

سرزمين اصلى: کشور جمهورى اسلامى ايران به استثناى مناطق آزاد تجارى ـ صنعتى

سازمان: سازمان هر يک از مناطق آزاد تجارى ـ صنعتى جمهورى اسلامى ايران

منطقه: هر يک از مناطق آزاد تجارى ـ صنعتى جمهورى اسلامى ايران

سرمايه‎گذارى: به کارگيرى سرمايه در اشکال مختلف در هر يک از فعاليت‎هاى اقتصادى به منظور توليد کالا و يا خدمت

سرمايه خارجى: کليه سرمايه‎هاى موضوع ماده 3 اين مقررات (به استثناى وجوه ريالى) که توسط سرمايه‎گذار خارجى به مناطق وارد شود

سرمايه ارزى: سرمايه‎هاى موضوع ماده 3 اين مقررات (به استثناى وجوه ريالى) که توسط اتباع ايرانى از خارج از سرزمين‎ اصلى به مناطق وارد شود.

سود ويژه: مازاد درآمد تحقق يافته يک بنگاه بر هزينه‎هاى واقع شده در يک دوره مالى که از فعاليت‎هايى که به قصد انتفاع صورت گرفته است ناشى و طبق اصول پذيرفته شده حسابدارى شناسايى و اندازه‎گيرى شود.

ماده 2 ـ کليه اشخاص حقيقى و حقوقى و مؤسسات اعم از ايرانى و خارجى و سازمان‎هاى بين‎المللى طبق اين مقررات مى‎توانند مستقلاً و يا با مشارکت سازمان و شرکت‎هاى تابع آن يا با مشارکت يکديگر در مناطق آزاد سرمايه‎گذارى نمايند و سرمايه پذيرفته شدة آنان مشمول اين مقررات مى‎شود.

ماده 3 ـ‌ سرمايه از لحاظ اين مقررات عبارت است از:

الف ـ وجوه ريالى و ارزى قابل تبديل در مناطق (هر منطقه)

ب ـ ماشين‎آلات، تجهيزات، لوازم و ابزار کار

ج ـ حقوق مالکيت صنعتى شامل حق اختراع، دانش فنى و علائم و نام‎هاى تجارى

د ـ وسايل حمل و نقل زمينى، هوايى و آبى مربوط به موضوع سرمايه‎گذارى

هـ ـ تمام يا قسمتى از سود ويژه قابل انتقال که در مناطق آزاد حاصل و به سرمايه اصلى اضافه شده يا در فعاليت مجاز ديگرى که مشمول اين مقررات باشد به کار انداخته شود.

تبصره ـ در موارد خاص قبول مواد اوليه و قطعات نيمه ساخته به تشخيص مناطق به عنوان بخشى از سرمايه خارجى امکان‎پذير است.

ماده 4 ـ‌ سرمايه‎ها تحت شرايط زير پذيرفته شده و مشمول اين مقررات خواهند بود:

الف ـ در فعاليت‎هاى مجاز در هر منطقه به کار برده شود.

ب ـ مراحل کامل اخذ مجوز سرمايه‎گذارى و ثبت سرمايه موضوع مواد 6 و 7 را طى کند.

ج ـ مستلزم اعطاى امتياز حقوق انحصارى به سرمايه‎گذار توسط سازمان نباشد.

ماده 5 ـ سرمايه‎گذاران خارجى مى‎توانند در فعاليت‎هاى اقتصادى منطقه به هر نسبتى مشارکت نمايند.

ماده 6 ـ سرمايه‎گذاران موضوع ماده 2 اين مقررات که مى‎خواهند سرمايه خود را به هر يک از مناطق آزاد وارد کنند بايد درخواست خود را به همراه پرسش‎نامه‎اى که توسط دبيرخانه و سازمان‎هاى مناطق تهيه و در اختيار آن‎ها قرار خواهد گرفت به سازمان هر منطقه تسليم نمايند. درخواست‎هاى واصله در هر منطقه توسط سازمان همان منطقه مورد بررسى قرار مى‎گيرد و مجوز توسط سازمان همان منطقه صادر مى‎شود.

تبصره 1ـ هرگونه تغيير در مشخصات درج شده در پرسش‎نامه و مجوز سرمايه‎گذارى با اطلاع سازمان و حسب تشخيص، با موافقت سازمان هر منطقه صورت مى‎گيرد.

تبصره 2 ـ بهره‎بردارى از فعاليت موضوع مجوز سرمايه‎گذارى منوط به صدور مجوز بهره‎بردارى توسط سازمان مى‎باشد.

ماده 7 ـ دارنده مجوز سرمايه‎گذارى موظف است ظرف مدتى که در مجوز سرمايه‎گذارى تعيين مى‎شود درصد معينى از سرمايه را براى شروع عمليات اجرايى موضوع مجوز سرمايه‎گذارى به منطقه وارد نمايد.

ماده 8 ـ ورود و ثبت سرمايه در مناطق آزاد به ترتيب زير صورت مى‎گيرد:

1ـ سرمايه‎هاى موضوع بند الف ماده 3 اين مقررات به حساب واحد مورد سرمايه‎گذارى نزد بانک‎ها (يا مؤسسات اعتبارى مجاز) واريز مى‎گردد با احتساب معادل ريالى يا ارزى حسب مورد در تاريخ واريز طبق گواهى بانک (يا مؤسسه اعتبارى مجاز) به عنوان سرمايه سرمايه‎گذار در دفاتر سازمان هر منطقه ثبت مى‎شود.

2ـ سرمايه‎هاى موضوع بندهاى ب و د ماده 3 اين مقررات در حدود مندرج در مجوز سرمايه‎گذارى براساس ارزش سيف آنها به موجب اسناد و صورت حساب‎هاى مربوط پس از رسيدگى توسط سازمان هر منطقه مجموعاً به يکى از ارزهاى قابل تبديل، در تاريخ ترخيص تعيين و ضمن ثبت ارزش ارزى، معادل ريالى آن به نرخ روز بازار ارز منطقه، از همان تاريخ به عنوان سرمايه سرمايه‎گذار در دفاتر سازمان هرمنطقه ثبت مى‎شود.

3ـ سرمايه‎هاى موضوع بند ج ماده 3 اين مقررات پس از تأييد ارزش آنها توسط سازمان هر منطقه قابل ثبت به عنوان سرمايه در دفاتر هر سازمان مى‎باشد. چگونگى زمان‎بندى اختصاص ارزش دانش فنى به حساب سرمايه به موازات انتقال دانش فنى صورت مى‎گيرد.

4ـ سرمايه‎هاى موضوع بند هـ ماده 3 اين مقررات پس از تأييد مؤسسه حسابرسى مورد وثوق سازمان هر منطقه به ترتيب زير به عنوان سرمايه سرمايه‎گذار در دفاتر سازمان هر منطقه ثبت مى‎شود.

الف ـ با هدف افزايش سرمايه به منظور توسعه سرمايه‎گذارى در همان واحد پس از کسب موافقت سازمان هر منطقه.

ب ـ باهدف افزايش سرمايه براى ساير موارد در همان واحد با اطلاع سازمان هر منطقه.

ج ـ با هدف سرمايه‎گذارى در فعاليت ديگرى غير از فعاليتى که براى آن مجوز صادر شده است، پس از طى مراحل موضوع ماده 6 اين مقررات.

5ـ هرگاه تمام يا قسمتى از سرمايه غيرنقدى وارده طبق تشخيص سازمان ناقص، معيوب و يا غيرقابل استفاده باشد و يا با مشخصات اظهار شده در تقاضا منطبق نباشد و يا بيش از ارزش‎ واقعى آن اظهار شده باشد، آن قسمت از بها که مورد تأييد سازمان قرار نگرفته است در حساب سرمايه منظور نمى‎شود.

6ـ چنانچه کالاهاى سرمايه‎اى موضوع بندهاى ب و د ماده 3 اين مقررات که متعلق به سرمايه‎گذاران خارجى بوده و قبلاً در سرزمين اصلى به کار انداخته شده است با اخذ مجوز از مراجع ذي‏ربط در سرزمين اصلى به مناطق انتقال يابند، انتقال اين کالاها از موارد نقل و انتقال سرمايه داخلى محسوب مى‎شود و تابع ضوابط اين تصويب‎نامه خواهد بود.

ماده 9 ـ سرمايه‎گذار مى‎تواند سرمايه‎اى را که به منطقه وارد مى‎کند، بيمه نمايد. در صورتى که به دليل وقوع حادثه، مؤسسه بيمه مزبور طبق مقررات بيمه نامه جانشين سرمايه‎گذار شود، اين جانشينى به واسطه پرداخت خسارت به بيمه‎گذار به رسميت شناخته مى‎شود اما انتقال سرمايه محسوب نمى‎شود.

ماده 10 ـ حقوق قانونى سرمايه‎گذاران خارجى مورد تضمين و حمايت است. سرمايه سرمايه‎گذاران خارجى چنانچه در مواردى به‎وسيله قانون به نفع عموم ملى شود و يا اينکه از سرمايه‎گذاران مزبور سلب مالکيت شود جبران عادلانه خسارت به عهدة سازمان مى‎باشد. در چنين مواردى سرمايه‎گذار بايستى ظرف شش ماه از تاريخ سلب مالکيت تقاضاى جبران خسارت وارده را به سازمان تسليم نمايد. سازمان خسارت وارده را به قيمت روز محاسبه و ظرف سه ماه جبران مى‎نمايد. سازمان هر منطقه مى‎تواند از طريق عقد قرارداد با بانک‎ها و مؤسسات اعتبارى و شرکت‎هاى بيمه نسبت به تضمين‎هاى ياد شده اقدام نمايد.

تبصره ـ در صورتى که سرمايه‎گذاران مذکور در اين ماده مايل باشند که تضمين ياد شده بر طبق قانون جلب و حمايت سرمايه‎هاى خارجى مصوب ـ1334 ـ انجام شود بايد از قبل پيشنهاد خود را براى سرمايه‎گذارى به هيئت موضوع ماده 2 قانون ياد شده ارائه نمايند و صدور تضمين مربوط در صورت رعايت مراحل و تشريفات مقرر در آن قانون مجاز خواهد بود.[1]

ماده 11 ـ کليه واحدهايى که به موجب مجوز سرمايه‎گذارى در منطقه ايجاد مى‎شوند، مکلف‎اند همه ساله گزارش عملکرد و صورت‎هاى مالى خود را به سازمان ارسال نمايند. صورت‎هاى مالى بايد به تأييد مؤسسه حسابرسى مورد وثوق سازمان رسيده باشد.

ماده 12 ـ خروج سود ويژه و مبالغ مربوط به اصل و منافع حاصل از فعاليت‎هاى اقتصادى سرمايه‎هاى خارجى و سرمايه‎هاى ارزى ايرانيان و هم‎چنين مبالغ ناشى از فروش يا واگذارى اين گونه سرمايه‎ها از مناطق مجاز است. سازمان هر منطقه به درخواست اين گونه سرمايه‎گذاران و پس از احراز اين که مبالغ مورد درخواست براى خروج از مناطق حاصل به کار انداختن سرمايه ثبت شده سرمايه‎گذاران در موضوع مجوز سرمايه‎گذارى مى‎باشد و حصول اطمينان از موارد مندرج در تبصره زير، تأييديه لازم را ظرف يک هفته از تاريخ وصول درخواست صادر مى‎نمايد.

تبصره ـ سازمان هر منطقه بايد در بررسى‎هاى خود ملاحظات مربوط به برخوردارى سرمايه‎گذار از معافيت‎هاى مالياتى موضوع ماده 13 قانون چگونگى اداره مناطق آزاد تجارى ـ صنعتى و نيز خالص بودن مبالغ مورد درخواست براى خروج را مورد توجه قرار دهد.

ماده 13 ـ پرداخت‎هاى مربوط به اقساط اصل وام و هزينه‎هاى متعلقه قراردادهاى حق اختراع، دانش فنى، کمک‎هاى فنى و مهندسى، علائم تجارى، مديريت و قراردادهاى مشابه در چارچوب طرح‎هاى سرمايه‎گذارى براساس قراردادهاى مربوط و صورت‎هاى مالى با اطلاع سازمان مجاز مى‎باشد.

ماده 14 ـ سرمايه‎گذاران مى‎توانند سهام يا سهم‎الشرکه خود را با موافقت سازمان هر منطقه به سرمايه‎گذاران ديگر واگذار نمايند. در اين صورت انتقال گيرنده از هر نظر جانشين سرمايه‎گذار اول مى‎شود.

ماده 15 ـ انتقال سرمايه از يک منطقه به منطقه ديگر تابع مقررات سرمايه‎گذارى در مناطق مبدأ و مقصد مى‎باشد.

ماده 16 ـ موارد اختلاف بين سرمايه‎گذار خارجى و طرف ايرانى براساس قراردادها و توافق‎هاى کتبى حل خواهد شد.

اين تصويب‎نامه در تاريخ 8/3/1373 به تأييد مقام محترم رياست جمهورى رسيده است.

 

 

--------------------------------------------------------------------------------

[1] اصلاحى ماده و الحاقى تبصره طبق تصويب‎نامه شماره 108859/ت 16685 ک 18/10/1375 (قانون تشويق و حمايت سرمايه‎گذارى مصوب 19/12/80 مجلس شوراى اسلامى و آيين‎نامه مربوط جايگزين قانون مصوب سال 1334 شده است).